Ποίημα 1

Δηλαδή σε πλεύση νύχτα, χωρίς φεγγάρι...
είμαστε μόνοι με το θόρυβο του κύματος στο σκάφος
πλέοντας σε απροσδιόριστο μαύρο ορίζοντα,
αναζητώντας το χαμένο χώρο στην ορισμένη χρονοστιγμή του σύμπαντος.
Χρειαζόμαστε Μεσκάλ και για ακόμη μια φορά την ανοχή της κοινωνίας

Από την ποιητική συλλογή του Γιάννη Παυλίδη "ISTIOPLOIA"